دوستش دارم چه باشد و چه نباشد

 

دوسـتش‌دارم،‌ غمـش ‌در‌ سينه ‌باشد‌ يا‌ نباشد
صـورت ‌مـاهـش ‌در ‌ايـن ‌آيـيـنـه ‌باشـد ‌يا ‌نباشـد
 
يـاد ‌او‌ در ‌خـاطـر ‌مـن ‌هـسـت ‌اگــر ‌در‌ خـاطـر ‌او
يـادي ‌از ‌ايـن ‌عـاشـق ‌ديـريـنـه ‌بـاشـد يا‌ نبـاشد
 
شيشه‌ي ‌ايمان‌ به‌دست ‌افتاده‌ام‌ در‌ پاي ‌آن ‌بت
جـاي‌ مـن‌ آغـوش ‌ايـن ‌سنگينـه ‌باشـد ‌يا‌ نباشد
 
لب‌هاي ‌من ‌به‌ خنــده ‌نشســت
روي ‌تـنـهـايـي‌ام‌ پرنـــده ‌نشســت
 
بـاز‌ طــوفــان ‌گــــرفــت ‌ابـراهـيـــم
بـت‌ مـن ‌جـان ‌گـــرفــت ‌ابـراهـيــم
 
بـت‌ مـن‌ رنـگ‌ و ‌بــو ‌نمـي‌خـــواهـد
شبنـم‌است ‌او، ‌وضو ‌نمــي‌خواهـد
 
برگ‌ و ‌بار‌ جهان ‌ز ‌ريشــه‌ي ‌اوست
خون‌پيغمبران‌به‌ شيشــه‌ي ‌اوست
 
هـر ‌طرف ‌نقـش ‌آن‌ پــري‌رو‌ هست
رو ‌به ‌هر ‌سو‌ كه ‌مي‌كنم‌ او ‌هست
 
دلـم ‌از ‌غصـه ‌مسـت ‌اوست ‌هنــوز
چشم‌هايم ‌به‌ دست ‌اوست ‌هنــوز
 
مـي‌زنـم‌ هـر‌چـه... ‌ در ‌نمـي‌شكنــد
بـت ‌مــن ‌را ‌تـبـــر ‌نمـــي‌شـكـنــــد
 
تـو‌ بـتـت ‌از ‌گِـل ‌اسـت ‌ابــراهـيـــم
كار ‌من ‌مشكــل ‌اسـت ‌ابــراهـيــم
 
تو‌ بهارت ‌به‌ ايــن ‌قشنگي ‌نيســت
بت ‌من ‌چون ‌بت‌ تو‌ سنگـي ‌نيست
 
گُـل ‌بـه ‌گـيـسـو ‌نمي‌زنـد ‌بـت ‌تــــو
چـشــم ‌و ‌ابــرو ‌نـمي‌زنـد ‌بـت ‌تــــو
 
 
تـو ‌صــداي ‌مــرا‌ نمــي‌فــهــمـــــي
حـرف‌هــاي ‌مــرا ‌نمــي‌فـــهمــــي
 
امـتـحــان ‌كـن ‌جـمـــال ‌او‌ ديـــــدن
تـا‌ تـو‌ بـاشـي ‌و ‌بـت‌پـرسـتـيـــــدن
 
تو ‌دلت ‌خون ‌نبـوده ‌در‌ هـوســــــي
چشم‌هايت ‌نمانده‌ پيش‌كســـــي
 
تــو ‌نـشـسـتـي‌كـنـار‌ دلـهــــره‌ات؟
شده ‌انديشه‌ي ‌كسي ‌خـــوره‌ات؟
 
شـده ‌از ‌عمـق‌ سينـه‌ آه‌ كنــــي؟
مثـل‌ ديــوانـه‌‌هــا ‌نـگــاه ‌كـنـــــي؟
 
خـيــمــه‌ي ‌ســروري ‌مـزن‌ اينجـا
لاف‌ پــيـغــمــبـــري ‌مــزن ‌ايـنـجا
 
عرض ‌و جـدي ‌بـر ‌ايـن ‌وجــود‌ آور
بت ‌عشـق ‌اسـت‌ سـر ‌فــرود‌ آور
 
آب ‌خــواهــد‌شـــد ‌آهـــن ‌تبــــرت
خون ‌مي‌افتد ‌به‌ عشوه ‌در ‌جگرت

از‌ غمـش‌ سر ‌به‌ چاه ‌خواهـي‌برد
بـه‌ خـدايـت ‌پنــاه ‌خـواهـي‌بــــــرد
 
غنچـه ‌را‌ بنـده‌ مـي‌كنـد ‌بت‌ مـــن
مثل‌ گُل‌ خنده ‌مي‌كنــد ‌بت ‌مـــن
 
مـاه ‌در‌ چــاه‌ تـنـگ‌ پـيـــرهـنـــش
مـي‌خـزد‌ يـوسـفـانـه ‌بــر‌ بدنـــش
 
آبـــي‌ چـشــــم‌ آسـمــــانـــي ‌او
بـاغ ‌لـب‌هـــاي ‌زعـفــــــرانـــي ‌او
 
شـب ‌زيـبـــاي ‌گيسـوان ‌خمــش
مــژه‌هــاي بـلـنــد‌ روي‌ همــــش
 
قـطــره‌ي ژالــــه ‌بـــر ‌رخ‌ ‌لالــــــه
آه ‌از ‌ايـــن ‌مـــاه ‌چـــارده‌ســــاله
 
لب‌هاي ‌مـن‌ به‌ خنـــده‌ نشست
روي ‌تنهايـي‌ام‌ پـرنـــده ‌نشست
 
بـاز ‌طــوفــان ‌گــــرفـت ‌ابـراهيـم
بـت‌ مــن‌ جـان ‌گـرفـت ‌ابـراهيـم
 
او‌ در ‌انديشه‌ي ‌زمان‌ جاري‌ست
روي ‌لب‌هاي ‌ديگران ‌جاري‌ست
 
امتــحـان‌ كــن‌ جـمــال ‌او‌ ديــدن
تـا ‌تـو ‌باشـي ‌و ‌بـت‌پـرسـتـيــدن
 
مـــــن‌ زبــان‌ريــز‌ آن ‌پـــري‌رويــم
هر‌ چه ‌دل‌خواه ‌اوست‌ مي‌گويم
 
چـه‌ كـنـم‌ رو ‌بـه‌ اين ‌حرم ‌نكنم؟
سجـده‌ بـر ‌پـاي ‌ايــن ‌صنم‌ نكنم
 
مـن‌ چـه ‌بـا ‌ايـن ‌دل ‌فگـار ‌كنــم؟
تـو‌ كـه ‌پيغمبـري ‌چـه‌كـار‌ كنــم؟

 

 تقدیم به تو به من به خود من که توئی

(ساده دل )

اگر یادتان ماند و باران بارید

دعایی به حال بیابان بکنید.

شام اخر

 

یک

روزدیگری

بود روزی کــه

مــــــی رفــــــــتی

بـــا شب برابر بـــــود

روزی کـــــــه می رفـتی

در کوچـه هــا می پیچید

فریــاد مـــــن امــــا...

گوش فلک کر بــود

روزی کـــــــــــه

مــی رفتــــــی

بـــــا بغض

                                                  می کوبید

تـــا

 انتهای

 شــــــــب

دستی کــه بـر

در بــــود روزی

که مــــــی رفـــــتی

در چشـــــــم بی تابــــم

تــــــصویــرغـمناکی

ازشـــــــام آخـربـود

روزی کـــــــــــه

 مــی رفـــــــتی

هر گزجدایی

را بــاور

نمی

 کــردم

افسوس باور

 بــــــــــــــــــود

روزی کــــــــــــــه

می رفـــــــــــــــــــــتی

 

 

 

 

 

عاشق                       عاشق تر 

نبود در تار و پودش           ديدي گفت عاشقه عاشق

 

@@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@@

 

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

 

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

 

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

 

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

 

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

 

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

 

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

 

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

 

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

 

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

 

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

 

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

 

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

 

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

 

تو مي ميرم ، ولي

 

تا لحظه مردن

 

نمي گيرم

 

دل از

 

تو

 

بعد از تو با من چه کنم ؟!!!

 

 

 

 

دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ

 

عشق حقیقی

                  

 

 از آن کس داد می زند .((جرم من عشق است)).

بپرسید ((عشق )) یعنی  چه؟ براستی عشق یعنی چه ؟ ؟ ؟

قلم بدست می گیرم ومی نویسم : عشق یعنی پاک ترین واژه خلقت  ،

عشق یعنی خالص ترین صفت روح آدمی .... عشق یعنی چشمه زلالی

که ازدرون انسان می جوشد ودر یک سیلان بی نهایت تمامی وجود اوراشست

وشو می دهد وتطهیر می کند عشق محصول روحی متعالی ، قبلی  پاک ونگاهی آسمانیست

گوهر پاک بباید که شو قابل فیض

ورنه هر سنگ وگلی لؤلؤ ومرجان نشود

عشق اکسیریست که ذرات نفرت را به سلولهای محبت

تبدیل می کند وبارانیست که برکویر وجود آدمی می بارد و

عطر گل رادر کوچه های زندگی می پراکند عشق یعنی نگاه مهر آمیز

عاشق نه فقط به معشوق ، بلکه به هر آنچه که پیش اوست..... که هر که بی هنر

 افتد ، نظر به عیب کند وعشق اوج هنر وتعالی روح انسان است  عشق پاک است ، مقدس است ،

عشق نمی کشد ، عشق نمی میراند، عشق متولد می کند، زندگی می بخشد.

 آری عشق بهاریست  سبز وزاینده

می گویند عشقهای حقیقی هرگز به وصل نمی رسند

چون عشق حقیقی بستگی دو روح است

نه به هم پیوستگی دوجسم وچه سطحی نگرند

کسانی که هدف از عشق را وصل می دانندو به راستی که

عشق مظلوم ترین واژه قرن است

 

خواب

 

بیا به خواب من ای نازنینم

                                 بیا خواب تورو یه بار ببینم

فقط یه بار بیا پیشم که چشمام

بیا زیبا بشه رویای شبهام

                                                                  نگاه مهربان ، همرنگ باران

                                                                   تویی دریا ، منم خاک بیابان

                              بشو روزم ببین بی تو سیاهه

                               بیا ماه شبم چشمام به راهه 

 تورو تازنده هستم می پرستم

همیشه فکر دیدار تو هستم

                                                                   می دونی عاشقم ای نازنینم

                                                                چی می شد خواب تویه بارببینم

                              بیا به خواب من ای نازنینم

                             بیا خواب تو رو یه بار ببینم