پسرك ساده دل

يكي را دوست مي دارم ولي افسوس كه او هرگز نمي داند

 نگاهش مي كنم شايد بخواند از نگاه من كه او را دوست مي دارم

ولي افسوس كه او هرگز نگاهم را نمي خواند

 به برگ گل نوشتم من كه او را دوست مي دارم

ولي افسوس كه او گل را به زلف كودكي آويخت تا او را بخنداند