به سوگ من نشسته ای

 

به سوگ من نشسته ای                                  

                     ولی نمرده ام هنوز

                                     به آن دیار گمشده                                       

                                                  تو را نبرده ام هنوز

 

اگر نبود ترس تو                   

                 از این مسیر بی بلد

                                   خرابتم نمی شدم                    

                                                   چه از ازل چه تا ابد

 

به خواب من نیامدی               

                   که بی اراده بگذری

                                    تو را نمیدهم به تو                

                                                   به هر کجا که میروی

 

تو اتفاق ساده ای               

                برای خود نبوده ای

                                  تو آخرین دل مرا                  

                                                   به دست من ربوده ای

 

سپرده ام به چشم تو           

                    تمام آنچه دیده ام

                                   هنوز هم نگفته ای            

                                                     ولی بدان شنیده ام

من هنوز دوست دارم

 

من هنوز دوست دارم

 

دفترخاطراتمو، وا میکنم به یاد تو

درمیارم ازآلبومم عکسای یادگاریتو

عکساتو هی می بوسمو ، زل می زنم به دفترم

عشق تو مونده در دلو ، فکر تو مونده درسرم

من هنوزم دوستت دارم

زنجیرقفل یاد تو ، ازدل من وا نمی شه

طفلکی قلب عاشقم ، فکرته هر جا همیشه

بعد تو روزگار من ، خیلی به سختی میگذره

فکرنکن عاشقت یه روز ، عشق تو ازیاد می بره

من هنوزم دوستت دارم

کاش خونه قلبمو باز ، بیای چراغونی کنی

کاش تو حصار زندگیت ، بازم منو زندونی کنی

کاشکی بیای مثل قدیم ، دست تو دستام بذاری

قول بدی این بار که بیای ، باز نری تنهام بذاری

من هنوزم دوستت دارم

من هنوزم دوستت دارم

يكي را دوست مي دارم

 

يكي را دوست مي دارم ولي افسوس كه او هرگز نمي داند

 نگاهش مي كنم شايد بخواند از نگاه من كه او را دوست مي دارم

ولي افسوس كه او هرگز نگاهم را نمي خواند

 به برگ گل نوشتم من كه او را دوست مي دارم

ولي افسوس كه او گل را به زلف كودكي آويخت تا او را بخنداند

 

آرزو

 

در دلم آرزوی آمدنت می میرد
و میان من و تو فاصله جا میگیرد .
من در این دشت جنون تنهایم
من از این فاصله ها بیزارم
و درین گستره فاصله ها می میرم .

من میان شب و روز
در تن خشک زمین
من میان صحرا
و میان جنگل
همه جا یکه و تنها
خسته از جور زمان
با تنی خورده به جان زخمی چند
میزنم بانگ که وای
هستی ام رفته بباد
ضجه ام را که شنید؟

جای دل ، تنگ تر از مشت منست
قصه آمدنت باد هواست
با تو بودن دگرم چون رویاست
نفسم می گیرد!
می گشایم نفسی پنجره را
تا تمامیت تن خود را به هوا بسپارم...

 

ستاره

ستا

ره را برايم بياور

تو مي تواني اگر بخواهي

در چشم هايت هزاران ستاره ديده ام

پس ستاره اي ببخش با نگاهت

تو مي تواني اگر بخواهي

ماه را به چشمانم هديه كن

كه در چهره تو تابناكي ماه را ديده ام

بگذار آسمان دلم پر از ماه و ستاره شود.

 

عشق چیست؟

 

عشق چیست؟

از دریا پرسیدم که عشق چست؟

گفتا بی نیازتر ازمن.                       

از آتش پرسیدم که عشق چیست؟

گفتا سوزنده تر از من.                    

از آب پرسیدم که عشق چیست؟

گفتا روان تر از من.                        

از خاک پرسیدم که عشق چیست؟

گفتا افتاده تر ازمن.                        

از شمع پرسیدم که عشق چیست؟

گفتا که گرم تر از من.                      

از محبت پرسیدم که عشق چیست؟

گفتا انتهای دوست داشتن.              

 

عاشقها عشق یادتون نره...

دوستت دارم

 

دوستت دارم چون تنها ترین ستاره زندگی منی
دوستت دارم چون تنها ترین مصراع شعر منی

دوستت دارم چون تنها ترین فکر تنهایی منی
دوستت دارم چون تزیباترین لحظات زندگی منی

 
دوستت دارم چون زیبا ترین رویای خواب منی
دوستت دارم چون زیبا ترین خاطرات منی
دوستت دارم چون به یک نگاه عشق منی

 

عاشق شدی نترس

 

 

 امشب يهو دلم هواتو کرد به يادت که افتادم غم سنگينی رو دلم نشست

 

هر کاری کردم که يه جورايی خودمو مشغول کنم تا ديگه بهت فکر نکنم نشد که نشد

 

از پنجره بيرونو نگاه کردم ديدم داره بارون مياد.......زد بسرم که برم زير بارون

 

خيلی دلم می خواست خيس بشم دلم می خواست تو بارون قدم بزنم گريه کنم

 

بدون چتر از خونه زدم بيرون هر چه جلوتر می رفتم بارون شديدتر ميشد

 

وای خدای من چقدر از خيس شدن زير بارون راضی بودم.آب از سر و روم

 

 پايين می ريخت.....لباسم بتنم چسبيده بود

 

 

چه روزهایی که دلم را به  با توبودن خوش کردم

چه شبهایی که هوای سرد کوچه را به یادت حس کردم

چه ساعتهایی که زیر باران توی کوچه باتو قدم زدم

چه عاشقانه قدمهای بی پایان تورا شماره کردم

اما افسوس

چه بی رحمانه رفتی و من تنهای تنها شدم

چه غریبانه میان کوچه و خیابان بی نامت گم شدم

چه ناجوانردانه استخوانم هوای سرد کوچه را حس کرد

چه غم انگیز دم غروب دلم غروب کرد و تنها شدم

ای دل

 

ای دل عاشق دردم گذر عمر ببین ...

تو مرا گفتی عاشق زارم...

گفتم ای دل بگذر...

من که خو کرده به دردم...

من که تنها کس من تنهاییست...

تو که می دانی ولی...

تاب غم عشق ندارد دل من...

دیدی ای دل که چه کرد او با من؟!!

دیدی ای دل اشک به چشم گوشه ی درد...

دیدی ای دل که چه تنها رهایم کرد؟!!

دیدی ای دل که به تو می گفتم...

جان من خانه ی درد است ولی...

تاب این داغ بزرگ نیارد...

ای دل خسته ی من شاهد سوختنم باش...

.تا بفهمی که چه گفتم با تو!!

دیدی ای دل که چه آسان بگذشت از من...

دیدی عاشق زارت چه خوارم کرد؟؟

دیدی که سراغی نگرفت از من...

که چرا آمده بودم و چرا رفتم؟؟

دلم آشفته و سرگردان است...

دل من ویران است ...

تو ای دل کمکم کن...

آسمان بردل من می بارد...

چه سیاه است دل تاریکم...

من که خو کرده به درد بودم و تنهایی...

تو گفتی ای دل!!

تو گفتی عاشق زارست تو را!!

عشق او ناب و او یارست تو را...

اما او چه کرد با دل کوچک من!!

حال که می خندم دل من می سوزد...

وقتی می گریم دل من می سوزد...

که چه شبها به یادش بودم...

که چه تنها و غریبانه پناهش بودم...

که چه تنها یارش بودم...

ولی او رفت و از رفتن من ...آهی از جان و وجودش نکشید...

یعنی آیا گریه کرد؟!!

ولی ای دل بگذار که راحت برود...

 دل من تاب ندارد ولی اما بگذار که برود...

روزی آیا می آید یاد او برود از یادم؟!

روزی آیا می آید بنویسم شعری که نباشد در آن؟؟

راز اسمش را بخوانند ...

ولی این اشک نلغزد !!

ولی این دل نلرزد؟!

ولی ای دل بگذار که برود...

بدرقه اشک به راهش مگذار...

بگذار که آسان برود...

این شعر نوشتم و او رفت...

این بغض فرو خوردم و او رفت...

و زمان چه زود برای من و او رفت......    

  

اعدامی

د

ستم بريده از تو
راهم اگر چه دوره
واسه مجازات
اين دلم اعدامي غروره

محكوم به عشق تو شدم
طناب دارم كممه
سرخي سيليت رو صورتم
فكر فرار تو سرمه

واسه ي گذشتن از دل تو چه ديره
بيا ببين محكوم تو داره ميميره
آروم آروم دارم ميرم تا كه بميرم
اما واسه نبودنت دلم مي گيره
می گیره

واسه ي گذشتن از دل تو چه ديره
بيا ببين محكوم تو داره ميميره
آروم آروم دارم ميرم تا كه بميرم
اما واسه نبودنت دلم مي گيره

حالا ديگه راهي نيست ، تا طناب دار من
قدم قدم مي شمرن ، آدماي دور من
اشكي روي چشمها نيست
كسي به ياد ما نيست
سياهپوشي نمي بينم
هيشكي هوادار ما نيست

حالا ديگه راهي نيست ، تا طناب دار من
قدم قدم مي شمرن ، آدماي دور من
اشكي روي چشمها نيست ، كسي به ياد ما نيست
سياهپوشي نمي بينم ، هيشكي عزادار ما نيست

بشمار ثانيه ها رو ، بيا ببين رفتن ما رو
يادت بيار خاطره ها مو ، از جا بكن چوبه ي داااار و
بشمار ثانيه ها رو ، بيا ببين رفتن ما رو
يادت بيار خاطره ها مو ، از جا بكن چوبه ي دار و

به خدا سختمه برم
ولي آخه چيكار كنم

به خدا سختمه برم
ولي آخه چيكار كنم

مجرمم و جرمم اينه
ميخوام تو رو نگاه كنم

مجرمم و جرمم اينه
ميخوام تو رو نگاه كنم


دستم بريده از تو
راهم اگر چه دوره
واسه مجازاتت
اين دلم اعدامي غروره

دستم بريده از تو
حالا كه راهم اگر كه دوره
واسه مجازاتت
اين دلم اعدامي غروره

حالا ديگه راهي نيست ، تا طناب دار من
قدم قدم مي شمرن ، آدماي دور من
اشكي روي چشمها نيست ، كسي به ياد ما نيست
سياهپوشي نمي بينم ، هيشكي هوادار ما نيست

حالا ديگه راهي نيست ، تا طناب دار من
قدم قدم مي شمرن ، آدماي دور من
اشكي روي چشمها نيست ، كسي به ياد ما نيست
سياهپوشي نمي بينم ، هيشكي عزادار ما نيست

بشمار ثانيه ها رو ، بيا ببين رفتن ما رو
يادت بيار خاطره ها مو ، از جا بكن چوبه ي دار و

بيا ببين رفتن ما رو ، بشمار ثانيه ها رو
يادت بيار خاطره ها مو ، از جا بكن چوبه ي دار و

بشمار ثانيه ها رو ، بيا ببين رفتن ما رو
يادت بيار خاطره ها مو ، بشكن چوبه ي دار و

عشق ابی

عشق پرواز کبوتر ها نيست                       عشق آواز قناری ها نيست

عشق جاری شدن آب روان

در بر دشت و علفزاران نيست                    عشق حق حق زدن مرغ شب و

باز هو هو زدن جغدان نيست

عشق آبيتر از اينها آبيست                        عشق زيباتر از اينها زيباست

که من و تو نتوانيم گريست

که من و تو نتوانيم نشست                            صحبت از عشق نه کار ماهاست

"کار ما نيست شناسايی راز گل سرخ"

عشق معنای بلندی دارد                          که به فهم من و تو قد ندهد

عشق شايد گاهی

مثل يک قطره سکوت                          مثل يک سايه صدا

مثل يه لحظه سفيد

مثل يک ثانيه اشک                          مثل يک تکه اميد

شايد اينها باشد

و نه شايد خوشتر                          باز هم بايد رفت

و نه گفت و نه شنيد

عاشقی پر معناست                 اوج بی معنايی

که تو بی معنا و

اوست يکّی باقی

چشم...نه, همه ی وجود

 

سر کوری عاشق یه دختری بود هر روز که می گذشت عشقشون به هم دیگه بیشتر می شد و پسر در این سالها فقط یه آرزو داشت اینکه چشاش شفا پیدا کنه تا بتونه اون دختر ببینه.بالاخره یکی پیدا شد و چشاشو به پسره داد.بعد از درست شدن چشاش خواست دخترو ببینه ولی فهمید که دختره هم کوره.پسره همه ی عشق گذشتشونو فراموش کرد و از دختره خواست که تنهاش بذاره و برای همیشه از پیشش بره..دختره قبول کرد ولی موقع رفتن به پسره گفت مواظب چشمام باش و برای همیشه از پیشش رفت.......  

باورم کن!

 

"من از تو نتوانم گفتن چرا که از تو گفتن در کلام نگنجد.
بر زبان نیاید.در اندیشه جای نگیرد
که تو ذات حقیقتی پنهان در کنج خلوت دل!
من از تو نتوانم گفتن که دل با اندیشه در جدال است و
قلم رشوه زندگی خورده.از دل فرمان نمی برد.
قلم هم به من خیانت می کند!
از تو سخن گفتن کفر است. تو را باید نشست و نظاره کرد.
در سکوت خلوت شبانه ای که آرام آرام اندیشه را به خواب می برد
و مرغ دل را از قفس می رهاند
از تو درس عشق باید آموخت
در مکتبی که عاشق و معشوق معلومند نه مجهول
که دو دلداده نه در آغوش بلکه مدهوش هم اند!
نه!نه! از تو نباید لب به سخن گشود
که لب از همان روز الست آموخت که بوسه بر سکوت زند
و مهر خاموشی بر خویش!
اما اکنون مرا ببخش! رشوه خوار قلم شدم
اما از تو سخن نخواهم گفت.
مرا باور داری؟"

 

I dreamed I had an Interview with god

خواب دیدم در خواب با خدا گفتگویی داشتم .

So you would like to Interview me? "God asked."

خدا گفت : پس میخواهی با من گفتگو کنی ؟

If you have the time "I said"

گفتم : اگر وقت داشته باشید .

God smiled

خدا لبخند زد

My time is eternity

وقت من ابدی است .

What questions do you have in mind for me?

چه سوالاتی در ذهن داری که میخواهی بپرسی ؟

What surprises you most about humankind?

چه چیز بیش از همه شما را در مورد انسان متعجب می کند ؟

Go answered ….

خدا پاسخ داد ...

That they get bored with childhood.

این که آنها از بودن در دوران کودکی ملول می شوند .

They rush to grow up and then long to be children again.

عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکی را می خورند .

That they lose their health to make money

این که سلامتی شان را صرف به دست آوردن پول می کنند.

And then lose their money to restore their health.

و بعد پولشان را خرج حفظ سلامتی میکنند .

By thinking anxiously about the future. That

این که با نگرانی نسبت به آینده فکر میکنند .

They forget the present.

زمان حال فراموش شان می شود .

Such that they live in neither the present nor the future.

آنچنان که دیگر نه در آینده زندگی میکنند و نه در حال .

That they live as if they will never die.

این که چنان زندگی میکنند که گویی هرگز نخواهند مرد .

And die as if they had never lived.

و آنچنان میمیرند که گویی هرگز زنده نبوده اند .

God's hand took mine and we were silent for a while.

خداوند دست های مرا در دست گرفت و مدتی هر دو ساکت ماندیم .

And then I asked …

بعد پرسیدم ...

As the creator of people what are some of life's lessons you want them to learn?

به عنوان خالق انسان ها ، میخواهید آنها چه درس هایی اززندگی را یاد بگیرند ؟

God replied with a smile.

خدا دوباره با لبخند پاسخ داد .

To learn they cannot make anyone love them.

یاد بگیرند که نمی توان دیگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد .

What they can do is let themselves be loved.

اما می توان محبوب دیگران شد .

learn that it is not good to compare themselves to others.

یاد بگیرند که خوب نیست خود را با دیگران مقایسه کنند .

To learn that a rich person is not one who has the most.

یاد بگیرند که ثروتمند کسی نیست که دارایی بیشتری دارد .

But is one who needs the least.

بلکه کسی است که نیاز کم تری دارد

To learn that it takes only a few seconds to open profound wounds in persons we love.

یاد بگیرن که ظرف چند ثانیه می توانیم زخمی عمیق در دل کسانی که دوست شان داریم ایجاد کنیم .

And it takes many years to heal them.

و سال ها وقت لازم خواهد بود تا آن زخم التیام یابد .

To learn to forgive by practicing forgiveness.

با بخشیدن ، بخشش یاد بگیرن .

To learn that there are persons who love them dearly.

یاد بگیرند کسانی هستند که آنها را عمیقا دوست دارند .

But simply do not know how to express or show their feelings.

اما بلد نیستند احساس شان را ابراز کنند یا نشان دهند .

To learn that two people can look at the same thing and see it differently.

یاد بگیرن که میشود دو نفر به یک موضوع واحد نگاه کنند و آن را متفاوت ببینند .

To learn that it is not always enough that they are forgiven by others.

یاد بگیرن که همیشه کافی نیست دیگران آنها را ببخشند .

They must forgive themselves.

بلکه خودشان هم باید خود را ببخشند .

And to learn that I am here.

و یاد بگیرن که من اینجا هستم .

Always

همیشه